Promienie rdzeniowe na przekroju stycznym widoczne

Wytrzymałość drewna na zginanie jest pośrednia między wytrzymałością na ściskanie a wytrzymałością na rozciąganie (dla krajowych gatunków 70120 MPa).
Promienie rdzeniowe są widoczne na przekroju poprzecznym jako szerokie, białe paski; na przekroju promieniowym w formie dużych, matowych plam, a na stycznym ciemnych smug.
Okleiny pozyskuje się głównie przez skrawanie płaskie.
Jeżeli więc na element działają duże siły zginające, konieczne jest stosowanie listew wzmacniających.
Niewielka przewodność cieplna drewna umożliwia jego użycie do produkcji płyt izolacyjnych oraz trzonków i rękojeści do przedmiotów narażonych na wysokie temperatury.
Wąskie drewno płaszczyzny można również zabezpieczyć fornirem lub doklejkami drewnianymi, bądź też odpowiednimi kształtkami z tworzyw sztucznych i metali.
W dużym stopniu połysk zależy od rodzaju obróbki (szorstkie przekroje wykonane piłą pozbawione są połysku) i twardości drewna; uwydatnia się on po dokładnym wygładzeniu (szlifowaniu, polerowaniu) i wykończeniu powierzchni (np.: lakierowaniu, powleczeniu woskiem).
Biel różni się od twardzieli nie tylko barwą, lecz brw także pełnionymi funkcjami oraz właściwościami.
W złączach łącznikowych są także stosowane łączniki wpustkowe przerywane (wkładkowe) i kołkowe.
Promienie rdzeniowe na przekroju stycznym widoczne w postaci soczewkowatych ciemniejszych plamek, co jest charakterystyczną cechą rozpoznawczą.